Vandaag de dag hebben bijna alle 4x4's schroefveren, en iedereen heeft het erover. Lekker zacht, comfortabel, grote veeruitslag, breken niet vaak en... zijn niet zo geschikt om zware ladingen mee te vervoeren. Ook worden ze vaak slap. Voor vervoer van zware ladingen zijn bladveren nog steeds het best. Kijk maar naar al die zware trucks op bouwplaatsen: allemaal op bladveren. Behalve Tatra's, die hebben torsiestaven. Die zijn net zo comfortabel als schroefveren, met het laadvermogen van bladveren. Je kunt je afvragen waarom Land Rover dit systeem nooit heeft ingevoerd. Ik rij al meer dan 20 jaar in een series III en mijn vrouw heeft een paar maanden voor ons trouwen een leuke Stage One gekocht. We hebben vast een bladgeveerd huishouden. Ik dacht zelfs ons bed op bladveren te zetten maar dat is een andere kwestie en niet bestemd voor deze pagina's.

Een van de meestgehoorde klachten over bladveren is dat het hobbelig en ruw rijdt. Als je dat erg vindt, moet je ze goed invetten en inpakken in een leren hoes, zoals bij een Rolls-Royce uit 1935. Geloof het of niet, dat scheelt de helft. Bladveren zijn vaak roestig en bewegen makkelijker over elkaar wanneer ze zijn ingevet.

De beste vering hangt af van het gebruik, en zware ladingen vragen om bladveren. Een goed compromis is de parabool-bladveer, die een hoog laadvermogen met meer comfort combineert. Er is geen frictie tussen de bladen, dus zijn ze comfortabeler en geven een grotere veeruitslag. Een andere kwaliteit van bladvering is de betrouwbaarheid. In 1992 reed ik in mijn Stage One naar Vladivostok en terug, en het waren mijn bladveren die me erdoor hebben gesleept. Stel je voor dat je in Siberi‘ in the middle of nowhere staat met een gebroken schroefveer... einde reis. In een pakket bladveren kunnen er een of twee breken zonder grote gevolgen, en zo'n beetje elke primitieve garage kan dit verhelpen als het echt hinderlijk wordt. Ik vertrok in April naar Rusland, net toen Siberi‘ ontdooide en veranderde in een moeras ter grootte van Europa. Het ging bepaald niet over geplaveide wegen. Toen de blubber echt problematisch werd, heb ik het dichtstbijzijnde treinstation opgezocht. Daar heb ik de stationschef omgekocht met vodka, Marlboro en wat dollars en gewacht op de trein. Toen die weer vertrok, ben ik erachteraan gereden en heb zo ongeveer 2800km over de spoorbielzen afgelegd. Geen pretje, maar het werkte. Ik kwam aan in Nakhodka met maar 9 gebroken veerbladen. Niet slecht he? In Vladivostok bezorgde DHL me binnen 72 uur 4 nieuwe sets. Ik zou niet durven zeggen dat ik zo ver gekomen zou zijn met schroefveren, zeker niet met de 950kg die ik meesjouwde. Het leek destijds een goed idee, maar de volgende keer laat ik dat gecombineerde generator/compressor/lasapparaat van 480kg thuis.

Onderhoud van bladveren, als het al nodig is, is simpel: Het enige probleem is eigenlijk roest, dus invetten en inpakken is altijd een goed idee. Het andere deel is de rubbers. Zet er nieuwe polybushes in wanneer en waar je kunt, vernieuw af en toe de bevestigingsbouten of installeer 'smeerbare' bouten.

Takeo Series III main page